Είναι σημαντικό να εντάξουμε αυτόν τον «Οδηγό Αξιολόγησης» στο πλαίσιο των στόχων του Σχεδίου KeyNet, που αναφέρονται στο Έντυπο Φάση 1 Εθνικές Εκθέσεις. Το Σχέδιο θεωρείται ότι καλύπτει το ζήτημα της ανάπτυξης της επάρκειας σαν μέσον ενίσχυσης της απασχολησιμότητας. Η λέξη «επάρκεια» θεωρείται ότι σημαίνει προώθηση, σε συνεχιζόμενη βάση, της δημιουργικότητας, της ευελιξίας, προσαρμοστικότητας, ικανότητας αυτομάθησης και λύσης προβλημάτων. Από την αρχή, αποφασίστηκε ότι το Σχέδιο πρέπει να εστιαστεί στις «βασικές δεξιότητες» που ενισχύουν την ανάπτυξη της επάρκειας, και ότι πληθυσμός-στόχος θα είναι άνεργοι νέοι με ελάχιστα προσόντα, και άνεργοι ενήλικοι άνω των 40 ετών. Η στρατηγική που ακολούθησαν οι χώρες εταίροι - Γερμανία, Ελλάδα, Σουηδία και Μεγάλη Βρετανία βασίστηκε σε μια τετράπτυχη προσέγγιση:

Οι βασικές Δεξιότητες στα πλαίσια της Εκπαίδευσης και Κατάρτισης στη Γερμανία, Ελλάδα, Σουηδία και Μεγάλη Βρετανία.

Λεπτομερέστερα, το σχήμα της «Γενικής Εκπαίδευσης» και «παροχής Βασικών Δεξιοτήτων» στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, σε ηλικίες 11+ - 16+ στις Χώρες Εταίρους έχει ως εξής:

	Γερμανία	Ελλάδα	Σουηδία	Αγγλία και Ουαλία
Γενική Εκπαίδευση	Ομάδα Στόχος: Οι καλοί και οι άριστοι μαθητές που πρέπει να επιτύχουν στις απολυτήριες εξετάσεις.	Βασίζεται σε μοναδιαία μαθήματα. Κάθε μάθημα αξιολογείται από καθηγητή.	Εισάγεται το ζήτημα της επιλογής μαθημάτων με επιλογή 2 ή 3 γλωσσών.   Πιο εκτεταμένες ομαδικές δεξιότητες. Δίνεται δυνατότητα ατομικών σπουδών. Να είσαι ακριβής στην ώρα σου. Να είσαι ευγενής. Πληροφορίες από το Internet. Δεν παρέχεται πιστοποίηση για βασικές δεξιότητες.	Συνέχιση της μονοθεματικής εκπαίδευσης μέσω GCSE. Έναρξη μαθημάτων επαγγελματικής κατεύθυνσης, π.χ. GNVQ Οι μαθητές αποκτούν προσόντα πολλών επιπέδων σύμφωνα με βαθμούς, που χρησιμοποιούνται σαν διαβατήριο στον κόσμο της περαιτέρω κατάρτισης ή της εργασίας.
Βασικές Δεξιότητες	Μέθοδοι: μάθημα π.χ. οικονομίας ή φυσικών επιστημών. Εκπαιδευτική πολιτική στην Γερμανία σημαίνει ότι η γενική εκπαίδευση είναι η βάση. Έτσι, βρίσκουμε να κυριαρχούν οι βασικές δεξιότητες κατά τη διάρκεια των 10 ετών της εκπαίδευσης.	Στο πλαίσιο του μαθήματος της Τεχνολογίας: επικοινωνία, ομαδική εργασία, δεξιότητες πληροφορικής. Δεν παρέχεται πιστοποίηση.		Τώρα, οι βασικές δεξιότητες της Επικοινωνίας, της Εφαρμογής Αριθμών και των Δεξιοτήτων Πληροφορικής. Όλα τα προγράμματα σπουδών πρέπει να δείχνουν πού και πώς θα διδάσκονται οι «βασικές δεξιότητες» μέσω του μαθήματος. Πιστοποίηση Βασικών Δεξιοτήτων, επίπεδα 1 και 2.

Παροχή εκπαίδευσης και κατάρτισης σε ηλικίες άνω των 14-16 στις χώρες εταίρους.

Οι πίνακες αυτοί που παρουσιάζουν μια γενική εικόνα της κατάστασης στις χώρες εταίρους, τονίζουν το γεγονός ότι οι βασικές δεξιότητες καλύπτουν μια αβέβαιη θέση στο πλαίσιο της εκπαίδευσης και κατάρτισης. Για την ακρίβεια, κατά την τελευταία δεκαετία μόνο άρχισαν να εμφανίζονται στα περισσότερα προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης. Οι λόγοι γι’ αυτό το σχετικά χαμηλό επίπεδο αναφέρονται στην Έκθεση “Καλής πρακτικής”. Αρκεί να πούμε εδώ ότι σ’ αυτή την έλλειψη ανάπτυξης βοήθησε πολύ η αβεβαιότητα για το τί ακριβώς είναι η “βασική δεξιότητα” και σε ποια έκταση μπορεί να εξακριβωθεί η συγκεκριμένη συνεισφορά της σε μια επαγγελματικά εξειδικευμένη δεξιότητα.

Στη Μ. Βρετανία, οι εξελίξεις που προέκυψαν από την Έκθεση Dearing (Dearing Report) βοήθησαν στη διευκρίνηση της φύσης των βασικών δεξιοτήτων, με γενική συμφωνία ότι αυτές είναι οι δεξιότητες της Επικοινωνίας, της Εφαρμογής των Αριθμών, των Δεξιοτήτων Πληροφορικής, της Λύσης Προβλημάτων, της Ομαδικής Εργασίας, και της Βελτίωσης της ατομικής Μάθησης και Επίδοσης. Επίσης τώρα τα πράγματα είναι σαφέστερα για τη σχέση μεταξύ αυτών των βασικών δεξιοτήτων και άλλων πιο γενικών ή πιο ειδικών επαγγελματικών δεξιοτήτων, όπως η “επιχειρηματικότητα”. Οι αρχές ενσωμάτωσης των βασικών δεξιοτήτων στα κύρια προγράμματα των καταρτιζομένων βοηθούν στο να γίνουν οι βασικές δεξιότητες περισσότερο αυθεντικές. Η Έκθεση Καλής Πρακτικής περιλαμβάνει παραδείγματα αυτών των αρχών.

ΟΜΩΣ, υπάρχει ακόμη το ερώτημα του πώς θα ξέρει ο εκπαιδευτής, ο εργοδότης και ο καταρτιζόμενος πότε έχει αποκτηθεί η βασική δεξιότητα. Αυτό είναι το κύριο ζήτημα αυτού του Οδηγού.

 

Οι “Βασικές Δεξιότητες” αποτελούν πρόκληση για τον αξιολογητή για πολλούς λόγους, ιδιαίτερα, για τους εξής:

       Από τη φύση τους είναι οι γενικές και οι μεταφερόμενες δεξιότητες που συχνά αποκτώνται στο πλαίσιο μιας σειράς εκπαιδευτικών σχημάτων. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις, γνωρίζουμε λίγα για το ακριβές επίπεδο δεξιοτήτων ή επιτεύξεων του ατόμου στην αρχή του προγράμματος, της κατάρτισης ή της απασχόλησης.

Η “γενική” φύση των βασικών δεξιοτήτων σημαίνει ότι μπορούν και αποκτώνται με μια σειρά πιθανών διδακτικών στρατηγικών. Αυτό έχει αναπόφευκτα έντονες επιπλοκές στην αξιολόγηση, η κυριότερη των οποίων είναι η έκταση στην οποία η αξιολόγηση πρέπει να γίνεται χωρίς καθορισμένο περιεχόμενο και πλαίσιο. Για παράδειγμα, είναι δυνατόν να σχεδιαστεί μια γενική αξιολόγηση που θα παράγει συγκρίσιμα αποτελέσματα από υπαλλήλους/εκπαιδευόμενους/ μαθητές σε κάθε ένα από τα παρακάτω:

 

Ένας μικρός φούρνοςτης γειτονιάς ένα μεσαίο γραφείο μηχανικού ένα νοσοκομείο

Αυτά απασχολούν άτομα ηλικίας 40+

ένα IEK που καταρτίζει μαθητές σε προγράμματα στα οποία οι βασικές δεξιότητες είναι ενσωματωμένες στα ίδια τα προγράμματα σπουδών, και δύο τεχνικές σχολές - η μία προσφέρει βασικές δεξιότητες σαν μέρος των κυρίων μαθημάτων που διδάσκονται και το άλλο μέσω διακεκριμένων πακέτων διδασκαλίας βασικών δεξιοτήτων. ΕΠΙΣΗΣ υπάρχουν οι άνεργοι που μπορεί να έχουν λίγη ή καθόλου επαφή με εκπαιδευτικό οργανισμό ή ΙΕΚ.

Ή έχουμε μια πιο αξιόπιστη εικόνα όταν οι αξιολογήσεις γίνονται σε συγκεκριμένο χώρο εργασίας?

Μπορούν όλες οι μορφές αξιολόγησης να χρησιμοποιηθούν σε όλους τους χώρους, ή μερικές μορφές ταιριάζουν σε ορισμένους χώρους; Στις περισσότερες χώρες το ζήτημα αυτό συνδέεται με το ερώτημα της σχετικής σημασίας και της καταλληλότητας εσωτερικής αξιολόγησης και αξιολόγησης στον εργασιακό χώρο σε αντίθεση με εξωτερικές εξετάσεις και τυπική αξιολόγηση.

       Τί πρέπει να κάνει ένας μαθητής ή υπάλληλος για να δείξει πλήρη επάρκεια σε μια συγκεκριμένη δεξιότητα; Και πόσο συχνά πρέπει να γίνεται αυτό; Το πρόβλημα αυτό τονίζεται σε ένα προγραμμα αξιολόγησης που διαμορφώθηκε στην Ελλάδα, όπου γίνονται δύο σημαντικές προτάσεις:

Οι βασικές δεξιότητες δεν μπορούν να διδαχθούν κατά τον ίδιο τρόπο με τα κοινά μαθήματα γιατί πρέπει να βρίσκονται σε όλα τα μαθήματα, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, και

Οι καλές στρατηγικές αξιολόγησης εισάγουν μαθητές και καταρτιζόμενους σε αρκετά μεγάλο φάσμα παραδειγμάτων ή καταστάσεων, ώστε να τους δίνεται η ευκαιρία να διαπιστώσουν τις δεξιότητες τους.

       Είναι δυνατόν να εξετάσετε στο θέμα της προόδου; Συμπεραίνεται ότι τα άτομα προοδεύουν καθώς μαθαίνουν και εφαρμόζουν τις δεξιότητές τους. Πώς μπορεί να αξιολογηθεί αυτή η ανάπτυξη ή πρόοδος και μετά να χρησιμοποιηθεί για καλύτερο σχεδιασμό της συνεχιζόμενης προόδου;

       Σε ποια έκταση μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι δεξιότητες της πληροφορικής, ώστε να πλησιάσουμε όσους είναι απομονωμένοι από την βασική εκπαίδευση και κατάρτιση, π.χ., όσοι μένουν σε κάποια απόσταση από το κέντρο κατάρτισης, και όσοι είναι κοινωνικά απομονωμένοι - όπως νεαρές γυναίκες με μικρά παιδιά.

Το υπόλοιπο του Οδηγού αναφέρεται σ’ αυτά τα ζητήματα με τα εξής ερωτήματα:

Υπάρχουν καθόλου γενικές αρχές αξιολόγησης που μπορούν να εφαρμοστούν σε προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης που καλύπτουν τις βασικές δεξιότητες;        Πώς μπορούν να αξιολογηθούν οι μαθητές/καταρτιζόμενοι κατά την έναρξη του προγράμματος κατάρτισης ή απασχόλησης, που περιλαμβάνει βασικές δεξιότητες;        Πώς μπορούν να αξιολογηθούν οι μαθητές κατά τη διάρκεια της κατάρτισης ή εργασίας τους και πώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα αποτελέσματα;        Τελειώνει ποτέ η διαδικασία της αξιολόγησης;

 

ΠΙΣΩ | ΕΠΑΝΩ | ΕΠΟΜΕΝΗ