Sweden Germany
U.K. Greece
Click on the relevant flag for information.


Εγραφείτε την εσωτερική ιστοσελίδα του προγράμματος

{short description of image}

ΣΧΕΔΙΟ KEYNET

ΟΔΗΓΟΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΖΟΜΕΝΩΝ

4. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ:
ΠΩΣ ΑΡΧΙΖΩ;

 

4.1 Γιατί πρέπει να γίνει αρχική αξιολόγηση;

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αρχική αξιολόγηση, συνήθως η διαγνωστική αξιολόγηση, εξελίσσεται με ταχύτητα σε μια από τα πιο σημαντικά θέματα, όχι μόνο στην εφαρμογή των βασικών δεξιοτήτων αλλά και στην κατάρτιση με βάση την απασχόληση γενικά. Μια πρόσφατη έκθεση της Υπηρεσίας Ανάπτυξης της Περαιτέρω Εκπαίδευσης της Μεγ. Βρετανίας (Further Education Development Agency-FEDA) ανέφερε ότι «Πρέπει να αναπτυχθούν απλές, κατάλληλες και αποτελεσματικές μέθοδοι αρχικής αξιολόγησης και σχέδια δράσης καθώς και κατάρτιση προσωπικού που να τις χρησιμοποιήσει». Έχει γίνει αποδεκτό ότι η αποτελεσματική αρχική αξιολόγηση μπορεί να οδηγήσει σε προγράμματα κατάρτισης πιο προσαρμοσμένα προς τις ατομικές ανάγκες μάθησης του εκπαιδευόμενου και επίσης να βελτιώσουν τις αναλογίες συγκράτησης και ολοκλήρωσης. (retention and completion rates). Η αρχική αξιολόγηση είναι ιδιαίτερα σημαντική στο πλαίσιο των βασικών δεξιοτήτων, ιδιαίτερα στην Αριθμητική και στην Επικοινωνία. Οι καταρτιζόμενοι κάθε ηλικίας εγγράφονται σε προγράμματα αυτών των τομέων, τελείως διαφορετικών επιπέδων και είναι ουσιώδες τα άτομα που απασχολούνται μαζί τους να έχουν μια σαφή και ακριβή εικόνα των δεξιοτήτων τους όταν αρχίζουν και επομένως των αναγκών τους να αναπτυχθούν.

Σε πολλές περιπτώσεις κατάρτισης όμως, υπάρχει σύγχιση σχετικά με το τι είναι καλή και αποτελεσματική πρακτική. Φαίνεται ότι, στην αρχή, υπάρχει ανάγκη μεγαλύτερης σαφήνειας για τους εξής λόγους:

το σκοπό της αρχικής αξιολόγησης

τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται, και

τις απαιτήσεις που υπάρχουν εκ μέρους των φορέων εκπαίδευσης.

4.2 Τι είναι αρχική ή διαγνωστική αξιολόγηση;

Μια καλή αρχή για να γίνει κατανοητή η αρχική αξιολόγηση στις περισσότερες περιπτώσεις κατάρτισης, ιδιαίτερα στην κατάρτιση με βάση την εργασία, μπορεί να γίνει αν την δούμε σαν μια από τρεις αλληλοεξαρτώμενες αλλά πολύ διαφορετικές δραστηριότητες:

τον προσδιορισμό κατάλληλου προγράμματος

Η δραστηριότητα αυτή προϋποθέτει λήψη αποφάσεων για το αν τα άτομα είναι κατάλληλα για ορισμένα προγράμματα κατάρτισης και τι πρέπει να γίνει για να γίνουν κατάλληλα.

επάνδρωση και επιλογή

Η δραστηριότητα αυτή είναι η απόφαση αν ένα άτομο είναι το καλύτερο και πιο κατάλληλο για να παρακολουθήσει ένα μάθημα, ένα πρόγραμμα ή να καλύψει μία θέση.

αρχική αξιολόγηση κατά την εισαγωγή/πρόσληψη

Η δραστηριότητα αυτή είναι η δημιουργία μιας σαφούς, ορθής και σχετικής εικόνας των γνώσεων και ικανοτήτων του ατόμου σαν βάση για τη διαπραγμάτευση προγράμματος παροχής ευκαιριών μάθησης και αξιολόγησης.

Είναι η αρχική αξιολόγηση εισαγωγής ή πρόσληψης που αφορά πολλούς εκπαιδευτές κυρίως στην κατάρτιση που βασίζεται στην εργασία. Βοηθά να την χαρακτηρίσουν σαν πρώτο βήμα για μια συνεχή διαδικασία ίσων αναγκών για ευκαιρίες.

4.3 Τι μορφή μπορεί να πάρει αυτή η αξιολόγηση;

Είναι σημαντικό να αναγνωρίσει κανείς ότι η αποτελεσματική αρχική ή διαγνωστική αξιολόγηση απαιτεί ένα σύστημα που είναι ορθό, συστηματικό, δυναμικό, συνεπές και δίκαιο. Ένα μεγάλο μέρος της συζήτησης της αρχικής αξιολόγησης έχει εστιαστεί στο ρόλο των τεστ και οργάνων αρχικής αξιολόγησης. Όμως, η καλή αρχική αξιολόγηση εξαρτάται από το σωστό συνδυασμό μιας σειράς δραστηριοτήτων στις οποίες συμπεριλαμβάνονται και οι εξής:

χρήση γραπτής πληροφορίας - προσόντα, μητρώα επιδόσεων, συστάσεις, κ.τ.λ.

συνεντεύξεις - οι συζητήσεις με το άτομο.

παρατηρήσεις - παρατηρήσεις ως προς τις ικανότητες του ατόμου.


δομημένα ασκήσεις και εργασίες - σχεδιασμένες για να δίνουν έγκυρα και υπεύθυνα δείγματα των ικανοτήτων του ατόμου. (Βλέπε Παράρτημα 1 και Παράρτημα 2).
αυτο-αξιολογήσεις - οι απόψεις του ατόμου πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη.

Το σαφές συμπέρασμα στο οποίο καταλήξαμε είναι ότι προς το παρόν δεν υπάρχει ούτε ένα τεστ ή αξιολόγηση που να καλύπτει τελείως τις ανάγκες της αρχικής αξιολόγησης των βασικών δεξιοτήτων - και ότι είναι σημαντικό να δούμε τα τυπικά τεστ, ανεξάρτητα από το πόσο επακριβώς αναπτύχθηκαν, σαν ένα εργαλείο σε μια περιεκτική εργαλειοθήκη αξιολόγησης.

Έχοντας αυτό υπόψη, το επόμενο κεφάλαιο, το 4.4, εξετάζει έναν αριθμό παραδειγμάτων στρατηγικής που λειτούργησαν πρακτικά. Αλλά πριν απ’ αυτό, μια προειδοποίηση για ένα πολύ σημαντικό θέμα που έρχεται σε σύγκρουση με όλες τις πλευρές της αξιολόγησης - δηλ. τις απαιτήσεις που υπάρχουν για τους καθηγητές και εκπαιδευτές, ιδιαίτερα τις δεξιότητες και την εμπειρία που απαιτείται από τους εκπαιδευτές ως αξιολογητές.

Οι απαιτήσεις της αρχικής αξιολόγησης βασικών δεξιοτήτων είναι σημαντικό μέρος της συζήτησης περί αξιολόγησης και πρέπει να δοθεί έμφαση σε δύο τομείς εμπειρίας:

διαγνωστικές δεξιότητες - οι γνώσεις και δεξιότητες που απαιτούνται για να λαμβάνονται ορθές αποφάσεις για τις ικανότητες και δυνατότητες του ατόμου από παραδείγματα της απόδοσής τους - ιδιαίτερα στην Αριθμητική και Επικοινωνία.

ερμηνευτικές δεξιότητες - η ικανότητα να δημιουργηθεί ορθή εικόνα για την κατάλληλη χρήση των ικανοτήτων και δυνατοτήτων του μαθητή ή του εκπαιδευόμενου, κάνοντας χρήση όλων των πηγών πληροφόρησης

Άλλη μια προειδοποίηση! Αναφέρθηκε πιο πάνω ότι η αξιολόγηση βασικών δεξιοτήτων προκαλεί περισσότερα προβλήματα από τις περισσότερες ειδικές αξιολογήσεις που γίνονται σε σχολείο ή κατά την απασχόληση. Η γενική και μεταδόσιμη φύση των βασικών δεξιοτήτων σημαίνει ότι η αξιολόγηση πρέπει να είναι κατάλληλη για ένα ευρύ φάσμα τομέων. Τα παραδείγματα που αναφέρονται παρακάτω, λοιπόν, έχουν επιλεγεί για να δείξουν ότι γρήγορα μπορούν να προσαρμοστούν σε άλλους τομείς. Για παράδειγμα, η αξιολόγηση μπορεί να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο μιας άσκησης που έχει σκοπό την οργάνωση συναγωνισμού, την εξεύρεση τρόπων περικοπής δαπανών, την παρουσίαση του εαυτού σου και του φορέα σου, τη διεκπεραίωση αξιολόγησης κινδύνων ή το σχεδιασμό αυτό-ανάπτυξης. Οι ασκήσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε διαφορετικές φάσεις κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης ενός μαθητή ή εκπαιδευόμενου.

Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν τους καταρτιζόμενους να εξασκήσουν τις βασικές τους δεξιότητες στη δουλειά τους, ή αργότερα για να έχουν πιστοποιητικά για το φάκελό τους. Υπάρχουν αρκετοί τρόποι προσαρμογής των ασκήσεων στις ανάγκες ενός ατόμου ή ενός φορέα:

προσθέστε ένα εξώφυλλο που να δίνει πρόσθετες πληροφορίες και οδηγίες - π.χ. ωρολόγιο πρόγραμμα, με ποιον μπορεί κάποιος να επικοινωνήσει κ.τ.λ.

προσθέστε παραδείγματα σχετικά με το πρόγραμμα του μαθητή ή το επάγγελμα του εκπαιδευόμενου.

μετατρέψτε μέρη της άσκησης ή της εργασίας ώστε να ταιριάζει περισσότερο στις ανάγκες του τοπικού εκπαιδευόμενου ή εργοδότη.

διευρύνετε την άσκηση ώστε να καλύπτει περισσότερες δραστηριότητες.

μετατρέψτε τη γλώσσα και το λεξιλόγιο.

αλλάξτε την παρουσίαση-πχ προσθέστε περισσότερο «κενό χώρο» ή εικονογράφηση.

προσθέστε το λογότυπο (logo) του σχολείου, του κολεγίου ή της εταιρείας ή αναμορφώστε τη γραφική ύλη σαν να εκπροσωπεί κάποιον οίκο.

4.4 Παραδείγματα αρχικής ή διαγνωστικής αξιολόγησης

Παρακάτω αναφέρουμε τρία παραδείγματα αρχικής ή διαγνωστικής αξιολόγησης:

ένα πρόγραμμα για χρήση σε σχολεία και κολέγια με μαθητές ηλικίας 16-23 ετών, γενικά με αυτούς που σύντομα πρόκειται να προχωρήσουν σε περαιτέρω εκπαίδευση ή να αεργαστούν για πρώτη φορά.

ένα παράδειγμα παρμένο από πρόγραμμα εκπαιδευτή με στόχο Σύγχρονες Μαθητείες (για πρόσφατα ανέργους νέους).

ένα παράδειγμα παρμένο από πρόγραμμα γενικών βασικών δεξιοτήτων που χρησιμοποιείται από ένα νεαρό άτομο που δεν έχει ορισμένη προτίμηση εργασίας, από άτομα που ψάχνουν εργασία και από άνεργους.

Περιλαμβάνονται αυτά τα τρία παραδείγματα για να απεικονίσουν τα κοινά στοιχεία που θα βρεθούν σε όλα τα προγράμματα ένταξης βασικών δεξιοτήτων και τους τρόπους κατά τους οποίους διαφέρουν όσον αφορά τους τρόπους απόκτησης εκπαιδευτικών και επαγγελματικών προσόντων. Μας επιτρέπουν επίσης να απαντήσουμε δύο απλές ερωτήσεις - αυτήν που θέτει ο καταρτιζόμενος/άνεργος, και αυτήν που θέτει ο χρήστης (ο εργοδότης). Εάν κάποιοι απ’ αυτούς δεν πείθονται με αυτές τις στρατηγικές, τότε οπωσδήποτε θα αποτύχουν σε βασικό τεστ.

Η αξιολόγηση αυτή επιτρέπει σ’ εμένα (τον εκπαιδευόμένο) να δω τις ικανότητες και τις αδυναμίες μου;

Η αξιολόγηση παρέχει σ’ εμένα (τον εργοδότη) πληροφορίες γι’ αυτό τον υπάλληλο που μου επιτρέπει να του/της παρέχω το κατάλληλο πρόγραμμα κατάρτισης;

Ασχολούμενοι με τα Παραδείγματα

Τα τρία «Παραδείγματα» που ακολουθούν, καθώς και τα άλλα παρακάτω σ’ αυτό τον «Οδηγό Αξιολόγησης» παρουσιάζονται με τον ίδιο τρόπο. Είναι σημαντικό, λοιπόν, να δίνονται εξηγήσεις για τη δομή και τις πιθανές εφαρμογές τους. Οι παρακάτω οδηγίες πρέπει να χρησιμοποιηθούν καθώς ασχολείστε με αυτά::

1.       Κάθε παράδειγμα απεικονίζει μια προσέγγιση αξιολόγησης βασικών δεξιοτήτων για να λαμβάνονται πληροφορίες που θα είναι χρήσιμες στον εκπαιδευτή ή στον εργοδότη, και, τελικά και στον εκπαιδευόμενο ή αυτόν που ζητεί εργασία. Έχει πετύχει στο χώρο του παραδείγματος. Ως εκ τούτου, σαν πρώτο βήμα, οι εκπαιδευτές πρέπει να λάβουν υπόψη το χώρο, που αναφέρεται στον τίτλο του Παραδείγματος. Το βήμα αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό γιατί τα παραδείγματα προέρχονται από τις χώρες εταίρους στις οποίες υπάρχει ένα σχετικά ευρύ φάσμα στρατηγικών εκπαίδευσης και κατάρτισης (σελίδες 6 και 7).

2.       Το επόμένο βήμα είναι να λάβουμε υπόψη την ομάδα στόχο. Αυτό περιγράφει το ιστορικό των μαθητών/εκπαιδευτών ή όσον ζητούν εργασία και προς τους οποίους στοχεύει η αξιολόγηση.

3.       Ακόμη και αν τα παραδείγματα έχουν σχέση με τη διαδικασία της αξιολόγησης, είναι σημαντικό να βρεθεί η σχέση μεταξύ αυτής και του προγράμματος εκπαίδευσης/κατάρτισης στο οποίο βασίζεται - αυτοί είναι και οι στόχους της άσκησης.

4.       Η Στρατηγική περιγράφει τα βήματα με τα οποια το πρόγραμμα αξιολόγησης κινείται, από την αρχή της διαδικασίας μέχρι την ανάλυση των πορισμάτων της αξιολόγησης. Αυτό το μέρος του Παραδείγματος κάνει μια προσπάθεια να συσχετίσει τις βασικές δεξιότητες με την ιδιαίτερη μορφή αξιολόγησης που συζητείται.

5.       Το επόμενο κεφάλαιο, η Αξιολόγηση, δίνει παραδείγματα αξιολόγησης που χρησιμοποιούνται για να διαπιστωθεί το επίπεδο απόκτησης βασικών δεξιοτήτων ενός ατόμου.

6.       Ένα σημαντικό μέρος της αξιολόγησης βασικών δεξιοτήτων είναι η διαμόρφωση αποδεικτικών στοιχείων για την απόκτηση βασικών δεξιοτήτων, και η «αποθήκευσή» τους σε κάποιου είδους σύστημα ανάκτησης δεδομένων. Αυτό συνήθως έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ντοσιέ. Αυτό το τμήμα του Παραδείγματος πραγματεύεται την στρατηγική διαμόρφωσης ντοσιέ.

7.            Αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας της αξιολόγησης είναι η δυνατότητα του μαθητή/εκλπαιδευόμενου ή αυτού που ζητεί εργασία, να αναπτύξει ατομικό σχέδιο δράσης. Από το ευρύ φάσμα παραδειγμάτων που παρέχονται γίνεται σαφές ότι αυτό αποτελεί κρίσιμο παράγοντα επιτυχίας ή αποτυχίας κάθε προγράμματος ανάπτυξης βασικών δεξιοτήτων. Συνήθως είναι αποτέλεσμα διαγνωστικής αξιολόγησης, αλλά επιδρά σημαντικά και στην διαμορφωτική και στην αθροιστική αξιολόγηση.

Αυτά τα Παραδείγματα παρέχουν πληροφορίες για τις στρατηγικές αξιολόγησης που μπορεί να είναι κατάλληλες για την ιδιαίτερη κατάσταση και τις ανάγκες σου. Στηρίζονται από τα Παραρτήματα που περιλαμβάνουν παραδείγματα τεχνικών αξιολόγησης που χρησιμοποιούνται από κάθε στρατηγική και παρέχουν πληροφορίες για τις ικανότητες του ατόμου. Και πάλι, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια τεχνική αξιολόγησης που ταιριάζει περισσότερο στις ανάγκες σας. Τα Παραδείγματα αναφέρονται στο σχετικό Παράρτημα.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 1: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΤΆΡΤΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΟ
ή ΚΟΛΕΓΙΟ ΣΤΗ ΜΕΓ. ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Ομάδα στόχος

Μαθητές σχολείου ή κολεγίου, που ακολουθούν ακαδημαϊκά ή επαγγελματικά προγράμματα, αναπόσπαστο μέρος των οποίων είναι το επίπεδο των βασικών δεξιοτήτων.

Στόχοι

Εισαγωγή των μαθητών στις βασικές δεξιότητες με ταυτόχρονη αξιολόγηση των προηγουμένων γνώσεων, της κατανόησης και των δεξιοτήτων τους, που θα οδηγήσει στη δημιουργία ενός Ατομικού Σχεδίου Δράσης που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους μαθητές.

Στρατηγική

Στάδιο 1 - οι «βασικές δεξιότητες» πρωτοπαρουσιάζονται στους μαθητές/καταρτιζόμενους μέσω ενός τμήματος ένταξης. Για παράδειγμα, βασική ερώτηση για να αρχίσει η διαδικασία θα μπορούσε να είναι «Ποιες σημαντικές δεξιότητες χρησιμοποιούμε, μέσα και έξω από το σχολείο ή το χώρο της εργασίας, τις οποίες συχνά θεωρούμε δεδομένες αλλά χωρίς τις οποίες δεν θα μπορούσαμε να πραγματοποιήσουμε και πολλά;» Η ιδέα των βασικών δεξιοτήτων παρουσιάζεται με συζήτηση για δραστηριότητες που έγιναν τελευταία.

Στάδιο 2 - οι δραστηριότητες μπορούν στη συνέχεια να χωριστούν σε ομάδες βασικών δεξιοτήτων που είναι αναγνωρίσιμες.

Στάδιο 3 - μια σειρά περαιτέρω ερωτήσεων, όπως «Ποιες από αυτές τις δεξιότητες νομίζετε ότι χρησιμοποιείτε αυτή την εποχή; Πού; Πώς; Υπάρχουν κάποιες που δεν χρησιμοποιείτε τόσο όσο θα θέλατε ή καθόλου; Ποιες; Υπάρχουν δεξιότητες που νομίζετε ότι πρέπει να βελτιώσετε; Αν ναι, ποιες;»

Στάδιο 4 - Παρουσιάστε με συζήτηση την ιδέα ότι οι βασικές δεξιότητες, γενικά, βοηθούν π.χ. να αυξήσουν τις γνώσεις τους, να δώσουν έμφαση στην ευελιξία και να θέσουν σε εφαρμογή ό,τι γνωρίζουν και κατανοούν, και ό,τι μπορούν να μεταφερθούν από ένα χώρο στον άλλο.

Στάδιο 5 - Δίδεται στο μαθητή/εκπαιδευόμενο η διαγνωστική άσκηση (Παράρτημα 1). Αυτή απλά ζητά από το άτομο να σκεφθεί τι πιστεύει ως προς τις βασικές δεξιότητες τις οποίες ήδη συζητήσαμε. Του ζητείται να δείξει με ένα κύκλο μία απάντηση από, ας πούμε, 5, σχετικά με το τι πιστεύει ως προς μία βασική δεξιότητα.

Στάδιο 6 - τα πορίσματα της αξιολόγησης συζητιούνται με το άτομο, κατά την πορεία, και αναφέρεται ότι σκοπός του τεστ είναι ο προσδιορισμός των ικανοτήτων και αδυναμιών καθώς και η παροχή ευκαιριών για βελτίωση και πρόοδο (Παράρτημα).

Η αξιολόγηση (Παράρτημα 1)

Αυτό είναι ένα καθαρό τεστ. Ο μαθητής/καταρτιζόμενος ερωτάται:

Είσαι - στο 4 έχεις απόλυτη εμπιστοσύνη στον εαυτό σου; στο 3 έχεις αρκετή εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, στο 2 χρειάζεσαι κάποια καθοδήγηση, στο 1 χρειάζεσαι πολύ καθοδήγηση, στο 0 έχεις πολύ λίγο ή καθόλου χρησιμοποιήσει αυτή τη δεξιότητα: π.χ. Όταν γίνεται μια συζήτηση διαφέρει το πώς και πότε συμμετέχεις ώστε να καλύπτεις το στόχο σου και την θέση σου.

Διαμόρφωση ντοσιέ

Η ένταξη, αξιολόγηση και συζήτηση των ατομικών πορισμάτων επιτρέπουν στον εκπαιδευτή/εκπαιδευτικό να κάνει τον μαθητή/εκπαιδευόμενο να σκεφθεί σχετικά με την ακόλουθη ερώτηση: «Πώς μπορείς να αποδείξεις σ’ εμένα ή στον εργοδότη σου ότι έχεις ή μπορείς να χρησιμοποιήσεις αυτές τις δεξιότητες; Αυτή η ερώτηση επιτρέπει συζήτηση για συλλογή πιστοποιητικών και τη διαμόρφωση ντοσιέ με πιστοποιητικά που αποκτήθηκαν από μαθήματα, προγράμματα και εργασία. (Βλέπε Παράρτημα 5.)

Ατομικό Σχέδιο Δράσης

Αυτό είναι το τελικό αποτέλεσμα της αξιολόγησης και συζήτησης και επιτρέπει στον μαθητή/εκπαιδευόμενο να χρησιμοποιήσει τα στοιχεία αυτά για να προσδιορίσει το τρέχον επίπεδο προόδου, το πιστοποιητικό με το οποίο αποκτήθηκαν οι δεξιότητες, και τα κενά που υπάρχουν όσον αφορά τις δεξιότητες και την πιστοποίηση, στη συνέχεια δε, τι πρέπει να γίνει για να αποκτηθεί το υψηλότερο δυνατόν επίπεδο σ’ εκείνη την περίοδο της καριέρας του ατόμου.

 

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 2: ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΜΕΓ. ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΟ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΚΑΠΟΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ -
ΓΙΑ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 40 ΕΤΩΝ

Ομάδα στόχος

Καταρτιζόμενοι, άτομα που μαθαίνουν κάποια σύγχρονη ειδικότητα και που πρόσφατα έχουν απολυθεί από τις ακόλουθες ειδικότητες: Μέριμνα και Παιδική Μέριμνα, Διοίκηση Επιχειρήσεων, Δεξιότητες Πληροφορικής, Λιανική Πώληση.

Στόχοι

Διαμόρφωση συστημάτων για την προώθηση των εργασιακών σχέσεων μεταξύ καταρτιζόμενων, εκπαιδευτών και εργοδοτών ώστε να εξασφαλιστεί η πλήρης ένταξη των βασικών δεξιοτήτων στην επαγγελματική κατάρτιση κάθε ατόμου και για αμοιβαίο όφελος μεταξύ καταρτιζομενου και εργοδότη.

Παροχή πληροφοριών που θα επιτρέψουν στους καταρτιζόμενους να ενταχθούν στα κατάλληλα προγράμματα βελτίωσης δεξιοτήτων.

Στρατηγική

Δεν χρειάζονται προγενέστερα τυπικά προσόντα.

Η προκαταρκτική κατάρτιση είναι σημαντικό στοιχείο του προγράμματος και συνδέεται στενά με το πρόγραμμα πιστοποίησης της προηγούμενης εκπαίδευσης ή απόκτησης δεξιοτήτων μέσω του «ατομικού σχεδίου δράσης». Αυτό αφορά καταρτιζόμενους και εκπαιδευτές που σχεδιάζουν και συνδέσουν την προγενέστερη μάθηση και δεξιότητες με την Εθνική Πιστοποίηση με συζήτηση. Το αποτέλεσμα οδηγεί σε ένα πρόγραμμα που έχει στόχο την «κάλυψη των κενών».

Δινεται έμφαση στις βασικές δεξιότητες της Ομαδικής Εργασίας και της Βελτίωσης της Αυτο-μάθησης και Απόδοσης, πράγμα το οποίο οι εργοδότες βρίσκουν ότι λείπει στους άνεργους που ψάχνουν για εργασία και στα άτομα ηλικίας άνω των 40 ετών.

Το μεγαλύτερο μέρος της βασικής αξιολόγησης γίνεται στον επαγγελματικό χώρο ή, για τους άνεργους, σε μια κατάλληλη σχολή ή κέντρο κατάρτισης.

Η Αξιολόγηση

Αυτή η διαγνωστική αξιολόγηση βασίζεται κυρίως σε συνδυασμό της συζήτησης και της πρακτικής άσκησης στο «σχεδιασμό» και τη σύνδεση της προγενέστερης μάθησης και προσόντων με τα επαγγελματικά προσόντα που υπάρχουν ή που ελπίζεται ότι θα αποκτηθούν από το καταρτιζόμενο ή το άνεργο άτομο.

Διαμόρφωση Πορτφόλιου

Στο παράδειγμα αυτό και πάλι οι εκπαιδευτές και οι εργοδότες δίνουν έμφαση στη σημασία της διαμόρφωσης από τον εκπαιδευόμενο ενός “πορτφόλιο” με ασκήσεις και εργασίες. Όμως, μεγαλύτερη έμφαση δίνεται σε ειδικά σχεδιασμένες εργασίες για καταρτιζόμενα άτομα. Αυτή είναι και η σημασία της διαγνωστικής αξιολόγησης που παρέχει πληροφορίες για το «σημείο εισαγωγής» κάθε εκπαιδευόμενου. Το πορτφόλιο πρέπει να περιέχει:

σχέδια εργασίας που συνδέουν δραστηριότητες εντός και εκτός εργασίας. Οι εργασίες να είναι σχεδιασμένες έτσι ώστε να επιτρέπουν στους καταρτιζόμενους να δημιουργήσουν έντυπα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από το προσωπικό του φορέα.

μια εργασία που ξεκίνησε στο εργασιακό χώρο, δηλ. ο καταρτιζόμενος να παράγει γραπτές και επεξεργασμένες σημειώσεις για τις διαδικασίες που συμβαίνουν στη δουλειά του. Οι ατομικές εργασίες έχουν στόχο τις δυνατότητες και αδυναμίες που αποκαλύπτονται από τη διαγνωστική εξέταση. Σαν εναλλακτική λύση για τον μακροπρόθεσμα άνεργο, η άσκηση μπορεί να γίνεται με «προσομοίωση» στη σχολή ή στο κέντρο κατάρτισης.

μια εργασία που πραγματοποιείται με πρακτική άσκηση εργασίας.

Ατομικό Σχέδιο Δράσης

Αυτό το Σχέδιο Δράσης είναι σημαντικότερο από αυτό που αναφέρεται στο Παράδειγμα 1 γιατί

η κατάρτιση γίνεται στο χώρο εργασίας ή με «προσομοίωση» και μπορεί να πραγματοποιηθεί ευκολότερα με πρακτική άσκηση παρά σε κάποια σχολή.

παρέχει το πλαίσιο του ατομικού προγράμματος εργασίας και κατάρτισης του εκπαιδευόμενου.

επίσης αποτελεί το πρώτο σημείο αναφοράς για την ατομική πρόοδο.

 

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 3: ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ,

ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ ΓΙΑ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΕΠΑΓΕΛΜΑΤΑ

Ομάδα Στόχος

Νέοι στη Σουηδία που:

ενδιαφέρονται για τον βιομηχανικό χώρο αλλά προς το παρόν είναι άνεργοι

άτομα που ψάχνουν εργασία και δεν έχουν ορισμένη επιλογή

Στόχοι

Μέσω του προγράμματος αξιολόγησης, «Μια Μελέτη Βιομηχανικών Επαγγελμάτων», για να βοηθήσει τα άτομα να κατανοήσουν περισσότερο τον εαυτό τους, να αυξήσουν τις ικανότητές τους, και να δημιουργήσουν ένα σχέδιο δράσης που θα οδηγήσει σε μια νέα ή πρώτη απασχόληση και αισίως σε μια απασχόληση με μέλλον.

Στρατηγική

Η στρατηγική βασίζεται σε ένα αξιόπιστο πρόγραμμα ένταξης με το οποιο το άτομο που ψάχνει εργασία ενημερώνεται για ποιο λόγο γίνεται η αξιολόγηση και πώς θα πραγματοποιηθεί. Το τεστ αρχίζει μόνον όταν τα άτομα που ψάχνουν απασχόληση είναι πρόθυμα να συμμετάσχουν.

Η αξιολόγηση πραγματοποιείται με δύο ενέργειες, διάρκειας τεσσάρων εβδομάδων η κάθε μία: Η Ενέργεια 1 διεξάγεται με ερμηνεία και συζήτηση ως προς τους στόχους και σκοπούς μαζί με πληροφορίες για τις απαιτήσεις των εργοδοτών ως προς τις δεξιότητες. Εκτός αυτών, γίνονται και αξιολογήσεις. Η Ενέργεια 2 είναι περαιτέρω αξιολόγηση βασισμένη στις πληροφορίες που έχουν ληφθεί από την Ενέργεια 1, για να διαπιστωθεί ότι το ενδιαφέρον και η ικανότητες που αναφέρθηκαν νωρίτερα πράγματι υπάρχουν.

Τα αποτελέσματα που λαμβάνονται από τις Ενέργειες 1 και 2 επιτρέπουν στο φορέα κατάρτισης και αξιολόγησης να παρέχει στα άτομα που ψάχνουν εργασία γνώση των ικανοτήτων τους και αυτογνωσία.

Η αξιολόγηση

Η αξιολόγηση που πραγματοποιείται κατά τη διάρκεια των δύο Ενεργειών ποικίλει συχνά και χρησιμοποιούνται δεξιότητες πληροφορικής, ανάλογα με το προφίλ του ατόμου. Οι περισσότερες αξιολογήσεις είναι ατομικές και περιλαμβάνουν συνεντεύξεις, συζητήσεις και τεστ. Επιπλέον, το άτομο εργάζεται με ένα τετράδιο εργασίας που περιλαμβάνει θεωρίες και ερωτήσεις σχετικά με τους διάφορους τομείς των έξι βασικών δεξιοτήτων. Οι ασκήσεις αυτές έχουν σκοπό να κάνουν το άτομο να σκέπτεται βαθύτερα και να αποκτήσει επίγνωση του εαυτού του, να καταλάβει τι θέλει να κάνει στο μέλλον και τι είδους εργασία του αρμόζει. Οι ασκήσεις προσομοίωσης παρέχουν πληροφόρηση για τον τρόπο που το άτομο προτιμά να εργάζεται και μπορεί να συγκριθεί με «πραγματικές» συνθήκες εργασίας. Αυτές συμπληρώνονται με τεστ προσωπικότητας που επιτρέπουν στο άτομο να γνωρίσει καλύτερα τις ικανότητες και αδυναμίες του και να τις χρησιμοποιήσει με το σωστό τρόπο.

Διαμόρφωση “πορτφόλιου”

Σ’ αυτό το παράδειγμα, το πορτφόλιο βασίζεται στην ανάπτυξη του τετραδίου μαζί με αποδεικτικά στοιχεία που προέρχονται από μια σειρά συνεντεύξεων, συζητήσεων, διατύπωση προτάσεων και υλικού που παρέχει ο αξιολογητής. (Βλέπε Παράρτημα 5.)

Ατομικό Σχέδιο Δράσης

Το Σχέδιο Δράσης είναι εξαιρετικά σημαντικό για όλο το πρόγραμμα αξιολόγησης. Το Σχέδιο βασίζεται στα πορίσματα των διαφόρων συντελεστών του προγράμματος αξιολόγησης προκειμένου να παράγει ένα Σχέδιο Δράσης που βασίζεται στις παρακάτω κατηγορίες προσωπικής ανάπτυξης:

ακαδημαϊκές γνώσεις στα μαθήματα κορμού (Σουηδικά, μαθηματικά, Αγγλικά). Οι αξιολογήσεις παρέχουν πληροφορίες μέσω ενός προτύπου εντύπου που αναφέρεται σε πιθανές δυσκολίες στην ανάγνωση και γραφή, γενικές ακαδημαϊκές ικανότητες και πιθανά όρια δυνατοτήτων.

Τεχνικές επαγγελματικές γνώσεις.

Προτεινόμενες μαθησιακα πρότυπα του ατόμου.

Τα τρία αυτά παραδείγματα που έχουν σχεδιαστεί για εκπαιδευτικούς και εργασιακούς χώρους διαφόρων τομέων, επισημαίνουν τη σημασία της χρησιμοποίησης καλά σχεδιασμένων προγραμμάτων αξιολόγησης, που στηρίζονται σε μια σχετική και προσεκτικά σχεδιασμένη στρατηγική ένταξης για την πραγματοποίηση επιτυχούς διαγνωστικής αξιολόγησης. Περιληπτικά, προτείνεται τα επιτυχή προγράμματα να έχουν τα εξής κοινά στοιχεία:

σαφείς σκοπούς και στόχους.

να χρησιμοποιούν ποικιλία τεχνικών αξιολόγησης, που βασίζονται στην ιδέα της «καταλληλότητας του σκοπού», δηλ. να χρησιμοποιείται μια τεχνική αξιολόγησης που θα είναι η καταλληλότερη για την κάθε περίπτωση.

να χρησιμοποιείται ένα πρόγραμμα ένταξης στο οποίο οι βασικές δεξιότητες να συζητιούνται, να ερμηνεύονται και να είναι σχετικές με το πρόγραμμα ή την εργασία του μαθητή ή του καταρτιζόμενου.

να χρησιμοποιούνται κατανοητές και ολοκληρωμένες εργασίες και τεστ, με αποτέλεσμα το άτομο να μπορεί να δει και να αντιληφθεί τις ικανότητες και τις αδυναμίες του καθώς και τις συνέπειές τους όσον αφορά την απασχόληση.

Τα πορίσματα αξιολόγησης ενός καλά διατυπωμένου «ατομικού σχεδίου δράσης», τα οποία θα έχει στη διάθεση του ο μαθητής/καταρτιζόμενος (ή άνεργος) να μπορεί να έχει και ο εκπαιδευτής ή ο εργοδότης.

η διαγνωστική αξιολόγηση μαζί με το πρόγραμμα ένταξης και το σχέδιο δράσης που πραγματοποιείται, να συνδέονται στενά με τη χρήση ενός «πορτφολίου» με αποδεικτκά στοιχεία.

οι εκπαιδευτές να συνδέουν την απόκτηση βασικών δεξιοτήτων με το κύριο πρόγραμμα σπουδών ή την εργασία ή τους εργασιακούς στόχους του μαθητή/καταρτιζόμενου πράγμα το οποίο θα θεωρείται σημαντικό και εύκολο.

τα τεστ και οι εργασίες να μπορούν να χρησιμοποιηθούν από όσους έχουν μείνει μακρύ χρονικό διάστημα εκτός εκπαίδευσης, κατάρτισης ή απασχόλησης.

ΠΙΣΩ | ΕΠΑΝΩ | ΕΠΟΜΕΝΗ

 

 

Produced by:
UK: WJEC, NREC
Germany: BILSE (Institute for Education and Research),
Economic Development Company
Greece: PRISMA
Sweden: Swedish University Agricultural Department,
Hogsby Municipality, Sweden

Project carried out with the support of the European Community within the framework of the Leonardo da Vinci Programme.

This document does not necessarily represent the Commission's official position.