Keynet: Assessment Guide in Greek

6.1
Αν σκεφθούμε σύμφωνα μετη «συνεχιζόμενη εκπαίδευση», τότε από πολλές απόψεις, δεν θα πετύχουμε την αθροιστική αξιολόγηση. Αυτή η μορφή αξιολόγησης έχει σχέση με τη φύση της τελικής αξιολόγησης στο τέλος ενός τυπικού προγράμματος, ή όταν ο καταρτιζόμενος αισθάνεται ότι έχει αποκτήσει μια δεδομένη ικανότητα, όπως στο Παράδειγμα 3. Μπορεί να είναι άτυπη αξιολόγηση, όπως όταν ένας εκπαιδευτής παρατηρεί τον καταρτιζόμενο στην εργασία ή όταν αναλαμβάνει μια πρακτική δραστηριότητα που έχει προκύψει από την εργασία, όπως φαίνεται στο Παράρτημα 6, ή μπορεί να είναι τυπική, όπως σε μια γραπτή, χρονομετρημένη εξέταση όπως στο Παράρτημα 3.

Η ιδιαιτερότητα της αθροιστικής αξιολόγησης είναι ότι επιτρέπει στον καταρτιζόμενο και στον εκπαιδευτή/εργοτόδη να διαμορφώσουν μια γρήγορη εικόνα της επίδοσης, σε κάποια χρονική στιγμή, έγκαιρα. Αυτό τη διακρίνει από τη διαγνωστική και τη διαμορφωτική αξιολόγηση - σε πολλές χώρες, δηλ. το άτομο λαμβάνει επίσημη αναγνώριση των ικανοτήτων που απέκτησε, συνήθως με τη μορφή ενός πιστοποιητικού. Η αθροιστική αξιολόγηση, λοιπόν, αποδεικνύει τα προσόντα ενός ατόμου. Τα προσόντα συχνά θεωρούνται οι «φύλακες» της απασχόλησης. Σε πολλές χώρες, απαιτούνται ορισμένα προσόντα από όσους κάνουν αίτηση για μια εργασία. Αποτέλεσμα αυτού είναι ότι αυτή η αξιολόγηση θεωρείται ότι εφαρμόζεται καλύτερα με ανεξάρτητες εξετάσεις και από φορείς πιστοποίησης, συχνά σε εθνικό επίπεδο. Όσο αυξάνει η γνώση σχετικά με τη σημασία των βασικών δεξιοτήτων για τους περισσότερους εργοδότες, τόσο οδηγεί στην εισαγωγή του «πιστοποιητικού βασικών δεξιοτήτων» σε κάποιες χώρες. Αλλά ακόμη και τότε, η παροχή πιστοποιητικού βασικών δεξιοτήτων για ένα επίπεδο είναι απλά η αρχή για προαγωγή στο επόμενο επίπεδο.

Το γεγονός ότι πολλοί για μεγάλο χρονικό διάστημα άνεργοι μεταξύ νέων ηλικίας 16-23 και ενηλίκων ηλικίας άνω των 40 ετών στερούνται προσόντων (ή τουλάχιστον προσόντων κατάλληλων για τον εικοστό πρώτο αιώνα) σημαίνει ότι η επιτυχία στις βασικές δεξιότητες μπορεί να τους παρέχει προσόντα που διευκολύνουν την είσοδό τους στην αγορά εργασίας. Για παράδειγμα, στην Ουαλία, η Έκθεση της Ομάδας Εργασίας για Δεξιότητες της Ουαλίας (2000) (Report of the Wales Skills Taskforce 2000), που δημοσιεύτηκε από την Εθνική Συνέλευση της Ουαλίας (National Assembly for Wales), αναφέρει ότι «οι Βασικές Δεξιότητες πρέπει να θεωρούνται ως τα θεμέλια της οικονομίας της γνώσης δεξιοτήτων ανωτέρου επιπέδου, την οποία προσπαθούμε να δημιουργήσουμε. Άτομα με μικρή γνώση βασικών δεξιοτήτων είναι πολύ πιθανό να καταλήξουν ανειδίκευτοι, ή μισο-ειδικευμένοι ή εκτός εργασίας.»

Τα παραδείγματα αθροιστικής αξιολόγησης που ακολουθούν είναι από τη Μεγ. Βρετανία και την Ελλάδα. Το παράδειγμα της Μεγ. Βρετανίας, (Παράδειγμα 9), περιγράφεται σαν «Πιστοποιητικό Βασικών Δεξιοτήτων». Έχει αναπτυχθεί από ενδιαφέρον για το γενικό επίπεδο βασικών δεξιοτήτων του πληθυσμού γενικά, αλλά ειδικότερα των ατόμων ηλικίας 16-23, και για μακροπρόθεσμα άνεργους. Μπορεί να εφαρμοστεί σε όλους τους μαθητές, τους καταρτιζόμενους ή τους άνεργους και αναγνωρίζεται σαν πιστοποίηση από ανώτερα ιδρύματα και εργοδότες. Το Παράδειγμα 10, από την Ελλάδα, δείχνει ότι απαιτείται από τον υποψήφιο να έχει ακολουθήσει πρόγραμμα βασικών δεξιοτήτων, που του δίνει την ευκαιρία να αποκτήσει βασικές δεξιότητες τέτοιου επιπέδου ώστε να υπάρξουν αποδεικτικά στοιχεία που θα δείχνουν την επίδοσή του αυτή.

Είναι σαφές ότι οι τεχνικές αθροιστικής αξιολόγησης πρέπει να είναι αξιόπιστες (να δέχονται οι εργοδότες και άλλοι την ακρίβεια των αξιολογήσεων;) και έγκυρες (είναι οι εργοδότες ευχαριστημένοι που οι ικανότητες που διαπιστώθηκαν από την αξιολόγηση μεταφράζονται σε απασχόληση;).

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 9: ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΒΑΣΙΚΩΝ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ ΣΤΗ ΜΕΓ. ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Ομάδα στόχος

Όλοι οι μαθητές και οι καταρτιζόμενοι (ανεξάρτητα από τα προγράμματά τους εκπαίδευσης ή κατάρτισης) και τα άτομα που ψάχνουν εργασία. Εφαρμόζεται σε όλες τις ηλικίες.

Στόχοι

Παρέχεται στο άτομο:

δομημένο πρόγραμμα, που βασίζεται σε εθνικές προδιαγραφές, και

εθνική πιστοποίηση που παρέχει υπεύθυνες πληροφορίες για το επίπεδο βασικών δεξιοτήτων στην επικοινωνία, αριθμητική και δεξιότητες πληροφορικής, και είναι αποδεκτό σε εθνικό επίπεδο.

Στρατηγική

Η Πιστοποίηση βασίζεται σε έναν αριθμό υποθέσεων, ιδιαίτερα, στις εξής:

οι βασικές δεξιότητες αποκτώνται καλύτερα μέσω των κυρίων ατομικών προγραμμάτων, και

το επίπεδο και η πρόοδος του ατόμου πρέπει να αξιολογούνται με μια σειρά τεχνικών αξιολόγησης.

Σύμφωνα με τα παραπάνω, το πρόγραμμα αξιολόγησης αποτελείται από δύο μέρη:

αξιολόγηση που βασίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με την επίδοση, που διαμορφώθηκαν σε «πορτφόλιο» από το φορέα της εκπαίδευσης και κατάρτισης, ή στο χώρο εργασίας. - ο συντελεστής αυτός παρέχει εγκυρότητα στην Πιστοποίηση (βλέπε Παράρτημα 5), και

ανεξάρτητη, τυπική αξιολόγηση (βλέπε Παράρτημα 3 και Παράρτημα 7) η οποία εκτιμά τη γνώση και την κατανόηση που στηρίζουν τις δεξιότητες που αναφέρονται στο πορτφόλιο.

Η Αξιολόγηση

Οι τεχνικές αξιολόγησης που χρησιμοποιούνται στους δύο παρακάτω συντελεστές είναι::

Στο πορτφόλιο εργασίας (βλέπε Παράρτημα 5): Αυτό είναι ένας φάκελος με αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν πώς το άτομο κάλυψε τις απαιτήσεις κάθε μιας από τις βασικές δεξιότητες (Επικοινωνίας, Εφαρμογής Αριθμών, Δεξιοτήτων Πληροφορικής). Τα «αποδεικτικά στοιχεία» περιλαμβάνουν έντυπο υλικό, οπτικά βοηθήματα, π.χ. φωτογραφίες, εικόνες μικρές και μεγάλες, μοντέλα εργασίας, τεχνουργήματα, υλικά διαμορφωμένα με ηλεκτρονικό υπολογιστή, αρχεία με παρατηρήσεις, σχόλια και συνεντεύξεις καθώς και μαρτυρίες. Το «πορτφόλιο» περιλαμβάνει και ένα «ημερολόγιο», το οποίο στην πραγματικότητα είναι ένα ευρετήριο εργασίας, που αναφέρει πού βρίσκεται κάθε αποδεικτικό στοιχείο μέσα στο πορτφόλιο. (Οι βασικές δεξιότητες Επίλυσης Προβλημάτων, Συνεργασίας με Άλλους και Βελτίωση της Μάθησης και Επίδοσης δεν αποτελούν μέρος του Πιστοποιητικού Βασικών Δεξιοτήτων αλλά πιστοποιούνται ξεχωριστά, σαν φάκελος και ευρετήριο μόνο.)

Στα εξωτερικά, γραπτά τεστ στην Επικοινωνία, Εφαρμογή των Αριθμών και Δεξιότητες Πληροφορικής (βλέπε Παράρτημα 3 και Παράρτημα 7): Αυτά χρονομετρούνται (π.χ. 1 ώρα, 1½ ώρα), επιβλέπονται συνεχώς από έναν αρμόδιο ενήλικα, και διεξάγονται για να διαπιστωθεί ότι η εργασία του ατόμου είναι εγγυημένη και αυθεντική. Τα τεστ σχεδιάζονται για να αναφέρονται σε κάθε χώρο εργασίας. Απευθύνονται σε εφαρμογή της γνώσης, των δεξιοτήτων και της κάλυψης κάθε βασικής δεξιότητας σε καθημερινές συνθήκες. Τα στοιχεία είναι διαμορφωμένα σε μια σειρά κοινών ζητημάτων, σχεδιασμένων έτσι ώστε να παρουσιάζουν ένα πραγματικό χώρο ή στόχο και να ενθαρρύνουν τους μαθητές/καταρτιζόμενους να επιλέξουν και να εφαρμόσουν τις δεξιότητές τους. Κάθε τεστ είναι διαμορφωμένο για ένα καθορισμένο επίπεδο και βαθμολογείται με «πέρασε ή απέτυχε».

Αποδεικτικά στοιχεία

Τα αποδεικτικά στοιχεία της επίδοσης των βασικών δεξιοτήτων περιλαμβάνονται στο ποστφόλιο εργασίας του καταρτιζόμενου μαζί με το Πιστοποιητικό του.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ 10: ΣΥΝΔΥΑΣΜΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ομάδα στόχος

Άτομα που εμπλέκονται σε μεθόδους εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, σχεδιασμένες για την ανάπτυξη δεξιοτήτων επιχειρηματία σε μικρές επιχειρήσεις χειροτεχνίας στην Ελλάδα.

Στόχοι

Παρέχονται στο άτομο:

γνώση της φύσης της «επιχειρηματικότητας»,

πληροφορίες για πρόκληση και ευκαιρίες λήψης της απόφασης για χάραξη πορείας που θα οδηγήσει στην ίδρυση μιας επιχείρησης,

δεξιότητες (συμπεριλαμβανομένων και των βασικών δεξιοτήτων της Επικοινωνίας, Εφαρμογής Αριθμών, Δεξιοτήτων Πληροφορικής, Επίλυσης Προβλημάτων, Συνεργασίας με άλλους και Βελτίωσης της Μάθησης και Επίδοσης, και Εργοληψίας) που εμπλέκονται σ’ αυτή τη διαδικασία και ο βαθμός στον οποίο το άτομο τις αποκτά,

μια ένδειξη του επιπέδου της απόκτησης των διαφόρων βασικών δεξιοτήτων.

Στρατηγική

το Πρόγραμμα βασίζεται σε κάποιες υποθέσεις, ειδικότερα:

στην απόφαση ίδρυσης επιχείρησης, που δεν είναι μια απλή υπόθεση, αλλά παίζει σημαντικό ρόλο στη ζωή όχι μόνο του ατόμου που παίρνει την απόφαση, αλλά και στη ζωή των ατόμων που το περιβάλλουν.

στο ότι το άτομο πρέπει να γνωρίζει τις προκλήσεις που θα συναντήσει και να είναι έτοιμο να τις αντιμετωπίσει.

στο ότι το επίπεδο της επίδοσης του ατόμου και η πρόοδός του πρέπει να αξιολογούνται με μια σειρά τεχνικών αξιολόγησης.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω, επειδή τα άτομα παρουσιάζουν προσωπικές αντιδράσεις και συμπεριφορές, το πρόγραμμα αξιολόγησης βασίζεται σε τεχνικές που χρησιμοποιούν απλά πρότυπα απαντήσεων και δίνουν έμφαση την ανωνυμία.

Η Αξιολόγηση

Το Πρόγραμμα χρησιμοποιεί μια σειρά τεχνικών αξιολόγησης, που παρέχεται με σειρά Ερωτηματολογίων (βλέπε Παράρτημα 2), που έχουν τα εξής χαρακτηριστικά:

Βασίζονται σε ένα πρόγραμμα κατάρτισης, που υποδιαιρείται σε μέρη, που βασίζονται σε λειτουργικά ζητήματα.

περιλαμβάνουν έναν περιορισμένο αριθμό ατόμων (περίπου 20) καθένα από τα οποία στηρίζεται στις γνώσεις του και την εμπέδωση της γνώσης και των δεξιοτήτων που αποκτήθηκαν στη μονάδα, ή με ατομική εμπειρία.

εφαρμόζονται με κείμενα γραπτά ή σε ηλεκτρονική μορφή, ή σε CD-ROM.

δίνουν σύντομες πληροφορίες για το άτομο, αλλά επίσης και βασικά στοιχεία για το σχεδιασμό και τη λήψη αποφάσεων σε σχέση με την επιχειρηματικότητα..

Η αξιολόγηση δεν τελειώνει με τη συμπλήρωση των Ερωτηματολογίων αλλά με την ανάλυση των πληροφοριών που παρέχονται από αυτά και την ανατροφοδότησή τους προς το άτομο.

Αποδεικτικά στοιχεία

Τα αποδεικτικά στοιχεία της απόκτησης των βασικών δεξιοτήτων περιλαμβάνονται στο ολοκληρωμένο πρόγραμμα της αξιολόγησης και της συζήτησης.

6.2
Η αθροιστική αξιολόγηση δεν πρέπει να παίρνει τη μορφή εθνικής πιστοποίησης. Όμως, από έρευνα που πραγματοποιήθηκε σαν μέρος του παρόντος Σχεδίου, ειδικά τα Παραδείγματα 7 και 8, είναι σαφές ότι και αν ακόμη οι τοπικές πρωτοβουλίες προσελκύουν το ενδιαφέρον πολλών εκπαιδευτών και εργοδοτών, υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα στις πληροφορίες που λαμβάνονται από στρατηγικές αξιολόγησης που χρησιμοποιούνται γενικά. Στην περίπτωση του Παραδείγματος 9, το πρόγραμμα αξιολόγησης μπορεί να γίνει στα μέτρα μιας περιοχής. Αυτό θα δημιουργούσε τοπικές επιχειρησιακές και εργασιακές απαιτήσεις. Το Παράδειγμα 10, όμως, σαφώς παρουσιάζει πλεονεκτήματα όταν χρησιμοποιείται σε εθνικό επίπεδο, όπου, σε ένα ειδικό επάγγελμα, οι εθνικές απαιτήσεις είναι πιο σημαντικές από τις τοπικές.

Αυτά τα δύο παραδείγματα τονίζουν ένα άλλο σημαντικό θέμα. Οι περισσότερες μορφές αθροιστικής αξιολόγησης γίνονται με Ερωτηματολόγια ή με σύντομες απαντήσεις, και τα δύο από τα οποία πρέπει να βασίζονται γερά σε προηγούμενη διδασκαλία/μάθηση, ή πληροφορίες που κατέχει το άτομο, δηλ. η συμπεριφορά ως προς τη λειτουργία μιας επιχείρησης. Αναμφίβολα, αυτές οι τεχνικές μπορούν να χρησιμοποιήσουν τεχνολογία πληροφορικής με τη σχετική απλή απάντηση και ταχεία ανάλυση.

6.3
Κάθε συζήτηση αξιολόγησης, ειδικά της αθροιστικής αξιολόγησης και της εξωτερικής εξέτασης, αναμφισβήτητα πρέπει να αναφέρεται στο θέμα των ατόμων με μαθησιακές δυσκολίες και αυτών που είναι αναποτελεσματικά ως προς την τυπική εκπαίδευση και κατάρτιση. Πώς έχουν προσεγγίσει αυτό το θέμα οι εκπαιδευτές και οι εργοδότες; Το Κεφάλαιο 7 πραγματεύεται τον τρόπο με τον οποίο παρέχεται κατάλληλη αξιολόγηση γι’ αυτή την ομάδα ατόμων.

ΠΙΣΩ | ΕΠΑΝΩ | ΕΠΟΜΕΝΗ

6. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ: ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

6. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ:
ΑΘΡΟΙΣΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ